Dagboek: FC Groningen D2 arriveert in Spanje.

De jongste FC jeugd verblijft sinds gisteren in Spanje om komend weekend deel te nemen aan een groot toernooi in Carballo, Galicië. Elftalleider en reporter ter plaatse Kick Mulder bericht dagelijks vanuit Spanje. Hierbij deel 1.

Aan het weer zal het de komende dagen niet liggen: net als in Nederland schijnt de zon hier volop. Mochten de prestaties tegenvallen, dan hebben we in ieder geval een geweldige seizoensafsluiting hier in Carballo. De dag begon al vroeg, om half acht vertrokken alle 6 de busjes van de jeugdopleiding met spelers, staf en ouders naar Schiphol voor de vlucht naar La Coruña. Alle 16 selectiespelers van het afgelopen seizoen, de technische staf, aangevuld met Paul Raveneau, Jordi Hoogstrate en Jeroen Smit, kwamen keurig op tijd (met dank aan onze trouwe chauffeurs en in het bijzonder de afzwaaiende Anne Bos) door de douane, klaar voor deze onvergetelijke reis.
Met een vertraging van slechts een kwartiertje gingen we de lucht in om ruim twee uur later in het zonovergoten La Coruna weer te landen. Hier stond de familie van trainer Peter Hoekstra ons al op te wachten. Hoekstra, ooit zelf uitkomend voor Santiago de Compostella, keert iedere zomer terug naar Galicië om de zomervakantie door te brengen met zijn schoonfamilie. Het is ook dankzij zijn lobby dat wij deel mogen nemen aan het toernooi in Carballo. Vorig jaar voor het eerst, en toen werden we verdienstelijk derde.
We hebben de hele trip de beschikking over een eigen bus en chauffeur die ons op het ritme van de opzwepende Spaanse muziek naar het hotel bracht. Ook hier werden we weer even hartelijk ontvangen en meteen uitgenodigd voor een stevige lunch. De jongens zullen er nog wel aan moeten wennen dat ze hier in Spanje op heel andere tijden eten en bovendien twee maal daags een warme maaltjd nuttigen. De staf daarentegen zat gelijk in het ritme en liet zich de wijn goed smaken….
De rest van de middag en avond hebben we op het strand doorgebracht. De jongens voetballend en zwemmend, de staf uitbuikend of rustig wandelend op de mooie zandstranden. Daarna was het, hoe kan het ook bijna anders, weer tijd voor een warme maaltijd in het hotel. Voor de jongens was het daarna bedtijd. Toch wel vermoeid van de lange reis zochten de jongens hun hotelkamers op, klaar voor nog een paar mooie, gezellige en hopelijk succesvolle dagen. Terwijl de rest van de staf het nachtleven van Carballo aan het verkennen is, en hopelijk op tijd terug is voor het ontbijt, ga ook ik lekker mijn bed op zoeken. Tot morgen!